Ağıt
Kahrediyor gardaş kızıl göz meni,
Bu kızıl zincirden gel de çöz meni,
Bir kızıl kurşuna verdik özmen’i
Şehit oldum allah döktüm kanımı
İntikam almadan alma canımı.
Cemil yüreğimde derin bir sızı,
Alnıma yazılmış bu kara yazı
Nerde gardaş nerde dursun önkuzu?
Şehit oldum allah döktüm kanımı
İntikam almadan alma canımı.
Ozan arif söyler derdim büyüdü,
Yiğit yusuf’umun suçu neyidi?
İmamoğlu derler genç bir bey idi
Şehit oldum allah döktüm kanımı
İntikam almadan alma canımı.
OZAN ARİF
Aha Geldim Gidiyorum
Yalan dünya işte senden,
Aha geldim, gidiyorum.
Kalanlara selam benden,
Aha geldim, gidiyorum.
Var mı sana gelip kalan,
Baştan başa murad alan,
Varın yoğun hepsi yalan
Aha geldim, gidiyorum.
Dereyi aş, tepeyi aş,
Sonu yoktur dolaş dolaş,
Günden güne yavaş yavaş,
Aha geldim, gidiyorum.
Yalan dünya sana böyle
Kimler konup göçtü söyle,
Ben de işte aynen öyle
Aha geldim, gidiyorum.
Gülemedim şöyle bir gün,
Senelerim geçti sürgün
Gönül sevdiğine dargın,
Aha geldim, gidiyorum.
Arif der ki: bunca yıl ay
Geldi geçti vay dünya vay!
Yaşamaksa yaşadım say,
Aha geldim, gidiyorum.
OZAN ARİF
Aklıma Düştü
Yine akşam oldu gurbetelde aah.. ah,
Bilseniz nereler aklıma düştü.
Ellerin yurdunda çürüdüm eyvah,
Ta bizim oralar aklıma düştü.
Ben nerede doğdum, şimdi nerdeyim?
Bir uzun hikâye, anlatsam beyim.
Bizim ora derken; vatanım, köyüm,
Doğduğum yöreler aklıma düştü.
Ellerimi kulağıma attığım,
Türkü deyip, sesine ses kattığım,
Sularında alabalık tuttuğum,
Çağlayan dereler aklıma düştü.
Sabahtan giderdim malınpeşinde,
Azığımı yerdim göze başımda,
Bir kavalım vardı, ‘çobantaşı’nda,
Çaldığım sıralar aklıma düştü.
Düğün mü var; herkes çıkıp oynardı.
Ölü mü var; bütün köylü ağlardı.
Herşeyin bambaşka kanunu vardı,
Adetler, töreler aklıma düştü.
Toplandık mı harman bize yetmezdi,
Laf ederdik kimse eve gitmezdi,
Sabahaca yanardı da bitmezdi,
İslenen çıralar aklıma düştü.
Hani arif, şimdi nerede obam?
Nerede gardaşım, bacım, akrabam?
Hepside bir yana, ya anam, babam,
O baht-ı karalar aklıma düştü
OZAN ARİF
Ayıramaz
Ülkü yarim, falan filan.
Beni senden ayıramaz.
Koğu gıybet yalan dolan,
Beni senden ayıramaz.
Ülkü gülüm ülkü gülüm,
Bülbülünüm bülbülünüm,
Ne işkence ne de zulüm
Beni senden ayıramaz.
Bu can sağken bile bile,
Sürgün ne ki binbir çile,
Allah’ımın izni ile
Beni senden ayıramaz.
Benim seni sevmemi suç,
Sayanları tanımam hiç,
Kanun, ferman, beşeri güç
Beni senden ayıramaz.
Ayrılan var numunelik,
Yal düşkünü üç beş silik,
İt değilim yağlı kemik
Beni senden ayıramaz.
Mübalağasız evet evet,
Para mal mülk makam şöhret,
Allah şahit hiçbir kuvvet
Beni senden ayıramaz.
Hainleri kayıranlar,
Arıf’e suç duyuranlar,
Vatanından ayıranlar
Beni senden ayıramaz.
OZAN ARİF
Bilmek İstiyorum
Bir dakika beyim sizlerle bizi,
Üzdüren kuvveti bilmek istiyorum.
O vicdan denilen duygudan sizi,
Bezdiren kuvveti bilmek istiyorum.
Radyodan denmisti bir ögle vakti,
Hani çökecekti ‘tay’larin tahti,
12 eylül’de yapilan ahti,
Bozduran kuvveti bilmek istiyorum.
Anlamadan dag köyünün halindan,
Çakaralmaz alinirken belinden,
Kelepçeyi ‘baba’larin kolundan,
Çözdüren kuvveti bilmek istiyorum.
Reklâma karin tok, yapman tantana.
Nasil kaçti ‘boran’, izah et bana..!
Hemide ilk önce bulgaristan’a,
Sizdiran kuvveti bilmek istiyorum.
Yedi nice ülkücünün etini,
Buna ragmen oynatiyor atini,
Daha hâlâ ‘ugur mumcu’ itini,
Yazdiran kuvveti bilmek istiyorum.
Ecele yaklasan köpegin biri,
Camii duvaridir pisleme yeri.
Hmdi sevinç gibi, ’savci soyer’i,
Azdiran kuvveti bilmek istiyorum.
Adalet-madalet iyi ya, has ya,
Ancak bu sekilde yapardi rusya.
Mhp hakkinda uydurma dosya,
Düzdüren kuvveti bilmek istiyorum.
Bölücü kim imis, bilelim biz de,
Söyleyin dogrulu var ise sizde.
Chp’nin kayigini denizde,
Yüzdüren kuvveti bilmek istiyorum.
Izini kaybetti yürüyüp karda,
Bu ne biçim istir, adâlet var da,
‘ecevit’i suçsuz gibi disarida,
Gezdiren kuvveti bilmek istiyorum.
Liderlik armasi degildir bakir,
Rey verdi efendi, bir milyon fakir.
Alparslan türkes’in ardindan çukur,
Kazdiran kuvveti bilmek istiyorum.
Bu suçlu listesi yanlistir toptan,
Kanli katil yetistirdi her tipten,
Listede neden yok ‘alacakaplan’?
Çizdiren kuvveti bilmek istiyorum.
Kizmayin, sizlere karsi mi çiktik?
Gemi mi batirdik, düzen mi yiktik?
Meselâ ‘asker’e kursun mu siktik?
Kizdiran kuvveti bilmek istiyorum.
Ârif bilir, sizmasa da basina,
Zindan inler ‘yahya’larin sesine,
Türk’üm diyenleri türk ordusuna.
Ezdiren kuvveti bilmek istiyorum.
OZAN ARİF
Boşver Gönül
Tasalanıp düşme dile,
Boş ver gönül Allah büyük.
şükretmeyi öğren hele,
Boş ver gönül Allah büyük
Deme nazlı yarim hani,
Mecnun`sanda dinle beni,
Unutsada Leyla seni,
Boş ver gönül Allah büyük.
Ha otuz yıl ha müebbet,
Yaradanla kur muhabbet,
Bu günler de geçer elbet,
Boş ver gönül Allah büyük.
Hak bildiğin yolda yürü
Çürürsen de öyle çürü
Bu düzene bas küfürü.
Boş ver gönül Allah büyük
Ozan Arif el ne dese,
Zafer bizim yok vesvese.
Bir gün göçer «Taş medrese»,
Boş ver gönül Allah büyük.
OZAN ARİF
C-5
Hakim bey.. Hakim bey..bütün dünyamı
Yıkarak yaptılar benim sorgumu.
C-5 denilen yere gözlerim bağlı,
Tıkarak yaptılar benim sorgumu.
Savcının ağzından şu okunanlar,
Benim suçum değil, hep yalan bunlar!..
Dövdüler hakim bey, ağzımdan kanlar,
Akarak yaptılar benim sorgumu.
Düştüm ki bir sürü Moskof piçine,
Biri demedi; “Bunun suçu ne?”
Tabancayı ta ağzımın içine
Sokarak yaptılar benim sorgumu.
Döve döve işettiler altıma,
Bayıldıkça sarıldılar hortuma,
Islatıp ıslatıp tekrar sırtıma,
Çıkarak yaptılar benim sorgumu.
Kimi vurdu, kimi baktı seyrime,
Jop izleri oluk oldu böğrüme,
Sigaranın ateşiyle bağrıma,
Çökerek yaptılar benim sorgumu.
Kimi şarap içti, kimisi rakı,
Karmakarış oldu her türlü koku,
Döverek pisletip, ağzıma b…
Dökerek yaptılar benim sorgumu.
Jileti vurdular ileri-geri,
Dilim dilim oldu yarıldı deri,
Yarılan yerlere tuzu, biberi,
Ekerek yaptılar benim sorgumu.
Tırnağım söküldü kelpeten ile,
C-5 ler konuşsa gelse de dile,
“Su” diye yalvardım!.. Hep güle güle,
Bakarak yaptılar benim sorgumu.
Şişe ile zorladılar kıçımı,
Tuzlu su verdiler, yaktı içimi.
Derisinden kopanaca saçımı,
Çekerek yaptılar benim sorgumu.
Allah`sız, kitapsız sekiz-on ayı,
Suçsuzum dedikçe, vurdu sopayı.
Burnuma soktular tornavidayı,
Bükerek yaptılar benim sorgumu.
Biri bu “Soyer” di, domuzun dölü!..
Sesinden tanıdım, değilim deli.
Tenasül uzvuma ceryanlı teli,
Takarak yaptılar benim sorgumu.
Hakim bey; erkeklik kalmadı daha!..
Ölem diye çok yalvardım Allah`a.
Avuç içlerimden tutup çarmıha,
Çakarak yaptılar benim sorgumu.
Babamı almaya, eve gittiler.
Anama, eşime neler ettiler!
Çocuğumun boğazından tuttular,
Sıkarak yaptılar benim sorgumu.
Yavrumu görünce çıldırdım dedim(!)
Ne derseniz kabul, saldırdım dedim.
Atatürk`ü bile öldürdüm dedim.
Yakarak yaptılar benim sorgumu.
Ozan Arif anlatamaz kaygımı,
Yitirdim kanuna olan saygımı!
Velhasıl “Devlete güven” duygumu,
Sökerek yaptılar benim sorgumu.
Sökerek yaptılar benim sorgumu
Sökerek yaptılar benim sorgumu
Sökerek yaptılar benim sorgumu
OZAN ARİF
4 Nisan
Dört nisan doksanyedi, alelade gün değil,
Kara günsün, kara gün bu bir gerçek, kin değil,
O kadar karasın ki tarifin mümkün değil
Başbuğ’ un başımızdan çekildiği günsün sen,
Dünyanın başımıza yıkıldığı günsün sen!
Çekildiği diyorum, sor bana hele niye?
Çünkü dilim varmıyor ona öldü demeye,
Varmasa da mecburum, mecburum söylemeye
Bize yetim gözüyle bakıldığı günsün sen,
Dünyanın başımıza yıkıldığı günsün sen!
Çok acılar görmüştüm, ama bu kadar derin
Olanı görmemiştim, bu da senin eserin
O kara akşamında, kapkara bir haberin,
Beynime kurşun gibi sıkıldığı günsün sen,
Dünyanın başımıza yıkıldığı günsün sen!
Belki senin suçun yok, belki benimki hata,
Her can günün birinde göz yumacak hayata,
Fakat sen bir başkasın, sen varya sen, adeta,
Ciğerimin yerinden söküldüğü günsün sen,
Dünyanın başımıza yıkıldığı günsün sen!
Altaylar’ dan Tuna’ ya libas giymiş hüzünden,
Özünden ağlıyor bak, bütün Turan özünden.
Müslüman Türk evladı olanların gözünden,
Yaş yerine kanların döküldüğü günsün sen,
Dünyanın başımıza yıkıldığı günsün sen!
Başbuğ Türkeş yok artık, bulabilmek imkansız
Herkesin acısını bilebilmek imkansız,
Her yüreğe tercüman olabilmek imkansız,
Her yürekte bir ağıt yakıldığı günsün sen
Dünyanın başımıza yıkıldığı günsün sen!
Türkeş gibi bir lider ne çıkmıştır, ne çıkar
Yıkar onun acısı, Arif ’ i artık yıkar
Ateşin kanunudur düştüğü yeri yakar,
Bozkurtların boynunun büküldüğü günsün sen,
Dünyanın başımıza yıkıldığı günsün sen!
OZAN ARİF
Kör Müsün?
Ey Türkoğlu… Kendine gel kendine!
Devletini deliyorlar kör müsün?
Düşmeyelim şu Batı`nın fendine
Kırk elekten eliyorlar, kör müsün?
Batı hep böyledir, borç verir önden,
Vatan ister vatan, yurt ister senden.
İktisadî yönden, coğrafi yönden,
Kuşatmaya alıyorlar, kör müsün?
`Türkiye, Türklerden nasıl alınır?`
Hesabı yapanla dost mu olunur?
Hangi dağda hangi maden bulunur,
Bizden iyi biliyorlar, kör müsün?
Batılı diyor ki `şu kanun gerek`,
Biz de sanıyoruz bal ile börek.
`İnsan hakkı`, `demokrasi` diyerek,
Ne hainler buluyorlar, kör müsün?
Hain çünkü; bunlar almış doları,
Alınca Batı`ya vermiş yuları;
Bunlar şu AB`nin kadim kulları!
AB diye meliyorlar, kör müsün?
Bazınız belki der; `kim bunlar, nerde?`
Nerde deme nerde, bunlar her yerde;
Şehirde, kazada, hatta köylerde,
Akılları çeliyorlar, kör müsün?
Bunların içinde kim yok ki, oof, of!.
Kimisi medyatör, kimisi prof.
Seçtiklerin bile kof çıktılar kof,
Aynı telden çalıyorlar, kör müsün?
Son seçimde vebal attın boynundan,
Müslüman seçmiştin, emindin bundan!.
Bunun bile haç çıkıyor koynundan,
Frenk kıçı yalıyorlar, kör müsün?
İşte bu AB`ci aydın(!) zevatlar;
AB`yi överken göbeği çatlar!..
Pamuklar, yamuklar, bazı gavatlar,
Ermenici oluyorlar, kör müsün?
AB için her bağımız hiç artık,
Kan bağıymış, dil bağıymış geç artık,
Türkiye`de Türküm demek güç artık,
Türk adını siliyorlar, kör müsün?
AB ne yapıyor, bak vurup vurup?..
Mozaik diyorlar mermeri kırıp!..
Kürt`ü Türk`ten, Türk`ü Kürt`ten ayırıp,
Dilim dilim diliyorlar, kör müsün?..
Sonra Kürt`ün çocuğunu kandırıp,
`Hasan Sabbah` gibi tam inandırıp,
Büyütüp besleyip, silahlandırıp,
Üstümüze salıyorlar, kör müsün?
Bırak be milletim, gafleti bırak!
Aç gözünü artık, şu piçlere bak!
Vatanında bayrağını yırtarak,
Ay-Yıldız`ı yoluyorlar, kör müsün?
Açık artık felakete gittiğin,
Günden güne tükendiğin, bittiğin!
Davul zurna ile asker ettiğin,
Evlatların ölüyorlar, kör müsün?
Kör müsün diyorum, hiç kızma, affet;
Zıvanadan çıktım, nedir bu gaflet?
Savaş var karşında devlet yok devlet,
Sinsi sinsi geliyorlar, kör müsün?
Bakın `yankiler`le verip el ele,
Çakalken it oldu iki hergele!..
Talabani bile, Barzani bile,
Paçamıza dalıyorlar, kör müsün?
Zaten PKK`yı kuran da Batı,
Kurup arkasında duran da Batı,
Bizi sırtımızdan vuran da Batı!..
Ensemizde soluyorlar, kör müsün?
Bitsin artık `dostuz, mostuz` mavalı,
Gördük işte ‘en dost’ olan düveli!
Başımıza kim geçirdi çuvalı?!..
Bir de kıs kıs gülüyorlar, kör müsün?
Vaşington, Brüksel, Strazburg, Roma,
Arif, bunlar dost mu olur adama?
Felaket tellalı değilim ama,
Türkiye`yi bölüyorlar, kör müsün?!
OZAN ARİF